www.AlternatieveGids.com

Artikels Bekijk

door : Anna

25 december 1999, in de vroege morgen!

De zon is nog niet op, maar de stilte wel.
Buiten is het wit van de sneeuw. De kristallen hangen te wachten op de eerste zonnestralen die ze omtoveren tot diamanten, op de grond, op de blaadjes, aan de bomen en aan ieder takje. Zelfs het bouwvallig schuurtje lijkt wel een wit paleisje.
Voor veel ramen branden lichtjes als welkom voor de zon. We kunnen het knerpen van onze voetstappen horen, verder slaapt de natuur nog.

Plotseling staat daar een onbekend Wezentje voor ons, stralend in het winterlicht!
Zien we het wel goed, zien we het wel echt of zijn we zo betoverd door het Licht en de Kleuren die van dit Wezentje uitgaan? Of is het door de enorme stilte?

Als we bekomen zijn van onze verrassing, durven we vragen: "Wie ben jij en waar kom je vandaan?"
Het Wezentje begint te lachen en zegt "Heel gewoon, ik kom net als al de sneeuwvlokjes, de stilte en het Licht uit de andere wereld die jullie 'onzichtbaar' noemen en daarom 'niet echt'."

"Hoe kan dat?", vragen we vol verbazing.
"Maar iedereen komt daar toch vandaan! Evenals de stralen van de sterren, maan en zon. Want Licht is Leven en wordt niet op aarde geboren."
Nog altijd begrijpen we niet wat dit Wezentje bedoelt, het klinkt zo onwezenlijk! Maar dan komt het ons te hulp en gebeurd er iets wonderbaarlijk: als een doosje gaat het hartje van dit Wezentje open en zien we daarin vijf verblindend mooie kamertjes, in prachtige stralende kleuren. Kleuren die we nog nooit eerder gezien hebben en waar we nog geen naam voor hebben.
En dan dat Licht ... dat zich verbindt met alle vijf de harte-kamertjes.

Dan begint het Wezentje te vertellen over wat we zien: "Het grootste wereldwonder, omdat het leeft!! En dat iedereen een hart heeft met vijf kamertjes, met al dat Licht en die Kleuren! Ieder kamertje bewaard een wonder.
In het eerste: onze ziel en waar onze gevoelens ontstaan.
In het tweede: waar onze Geest verblijft, die met alle anderen in verbinding staat.
En waardoor in kamertje drie constant Licht en Kleur het hele hart verlicht en kleurt."

"Heeft echt iedereen zo'n prachtig hart? Iedere man of vrouw, kind of baby, jongen of meisje? Ook de boeven in de gevangenissen en die nog vrij rondlopen?", vragen we verwonderd.
Het Wezentje vertelt verder: "Tussen de derde en vierde kamer bevindt zich een diepe kloof, heel diep. Iedereen heeft die kloof. Daar bevindt zich alle boosheid, leugens, oneerlijkheid, agressie, luiheid, misdaad en zelfs de neiging tot zelfmoord."
Als het Wezentje onze verslagenheid ziet, vervolgt het: "Maar omdat er zoveel Licht en Kleur aanwezig is, kunnen we over deze kloof heen komen, ook al doordat onze Geest veel sterker is dan al die negativiteit. Straks zal ik je vertellen wat we daar zelf aan kunnen doen. Maar het fijne is te vinden in de vierde hartkamer, want daar is de Stilte. Omdat we geleerd hebben alles te aanvaarden wat het leven ons schenkt."

"En weet je hoe dat komt? Omdat in de vijfde hartkamer, wat maar een heel klein luchtledig kamertje is, nog kleiner dan een atoom, zich het wezenlijke Hogere IK bevindt, niet buiten ons, maar binnen in ons, als dat grootste wereldwonder, de hoogste vorm van Liefde!"
"Maar heeft iedereen dat?", vragen wij weer en het antwoord is heel eenvoudig: "Ja, gelukkig wel, iedereen zonder uitzondering. Daardoor zijn we Uniek! En niemand mag over de ander beslissen."

"Hoe weet je dit alles zo zeker, lief Wezentje?', vragen we maar weer, vol nieuwsgierigheid. "We leren toch dat we maar vier hartkamers hebben en dat het werkt als een pomp voor de bloedsomloop."
"Ja, daar hebben jullie gelijk in, maar dat is één kant van het hart. De fysieke materiële kant. Gelukkig hebben we een spirituele onzichtbare kant, waar helaas te weinig over gesproken wordt in de medische wereld, in de kerken, in de boeken. Oh ja, men praat wel over het spirituele, maar men weet niet dat zelfs het fysieke hart speciaal zo geschapen is, dat het spirituele van de mens 'een woonplaats', een hoogst-veilige plek in ons lichaam heeft."
Stralend voegt het Wezentje daar aan toe: "Zelfs onze genen staan onder beheersing van ons Hogere Ik en hebben ook een spirituele werking. Maar dat subtiele spirituele Zijn vraagt wel een gezonde leefwijze."

"Begin 1900 heeft een arts hierover verteld en zelfs lenzen geslepen waardoor dat luchtloze celletje zichtbaar werd, als drager van onze persoonlijkheid (Entiteit, het Zijnde, de Monade). Is dat niet geweldig en troostvol in deze tijd van onrust?
Op school leren we taal en rekenen en op de universiteit nog veel meer. Via de electronische snelweg snellen we over de hele wereld, maar we weten niet eens of alle dieren, vogels of insecten een hart hebben en we weten ook niet hoeveel hartkamers die hebben."

"Solliciteren wij voor een betrekking, dan worden we niet getaxeerd op het aantal spieren, bloedvaten, eiwitten of iets dergelijks, maar of we 'flink overkomen' of 'integer' zijn, 'bescheiden', 'verzorgd', enzoverder. We moeten zelfs referenties opgeven om onze betrouwbaarheid en eerlijkheid te onderzoeken. Maar deze 'onzichtbare' eigenschappen kunnen niet onder de microscoop bekeken worden, dus zouden 'niet waar' zijn, 'niet bewijsbaar'! Inderdaad, omdat ze uit ons hart komen en alleen door onszelf bewezen kunnen worden."

"Wat een rijkdom als alle wetenschapsmensen dit meer zouden betrekken in hun wetenschap, die nu onvolledig is, omdat het onzichtbare onderschat wordt, vaak verloochend, dus 'niet waar'. Dan maken we geen wapens meer, doen geen chemische stoffen meer in onze voedingsmiddelen, in de grond, in de medicijnen. Dan verontreinigen we de lucht en het water niet meer.
Anders vernietigen we een stukje schepping, iets wat wij zelf niet kunnen maken. Dan zijn er niet zoveel scheidingen meer, want dan weten we dat de ander ook dat Licht in zich heeft."

"Maar dit alles is toch onmogelijk en overdreven!", reageren we ongeduldig.
"Jullie vergeten dat de tijd heel snel gaat en dat 'het negatieve' steeds toeneemt en zo groot wordt dat het onomkeerbaar is. Denk maar aan het werk van de politie, maar ook aan de onbeheersbare chemie: wapens, ziektes en hun bijwerkingen."

"Wat raad je ons dan aan?", vragen we vertwijfeld.
"Laat radio en TV de handen ineen slaan en een landelijke oproep doen aan jong en oud, aan scholen en alle therapieën, om dat Hart, dat eigen wonderschone Hart te tekenen en te kleuren. Maak er geen wedstrijd van, want dat kweekt egoïsme, maar verzamel wel alle tekeningen en plak daar een heel museum mee vol. Blijf het animeren, steeds weer, want elke dag, uur of minuut zijn we anders van kleur."

"Ik heb jullie dit alles verteld, maar nu mijn oproep: TEKEN HET HART IN KLEUR, maar vergeet de kloof niet! Het eigen Hart. Niemand kan dat beter dan jijzelf. Het maakt je zo blij en het is de beste medicijn. Het kost alleen een paar kleurpotloden of wat verf.
Denk daarbij dat we allemaal, jong of oud, man of vrouw, welke nationaliteit we ook hebben, een stukje Kosmos zijn en dat ook in ons Hart dragen."

Dit is misschien 'de eeuwige Kerst', want HET LICHT BLIJFT!

Anna