Klanken — vele klanken, en ook die van de menselijke stem — die op een positieve en ontspannen wijze tot klinken gebracht worden, hebben een harmoniserende invloed op zowel geest als lichaam, op het verheffen van de ziel. Er wordt al vanaf het paradijs van Adam en Eva gezongen en gemusiceerd! Er wordt gezongen vanuit een goed humeur, maar ook: je komt (weer) in een goed humeur door zingen of horen zingen, door muziek of het luisteren naar muziek. Bij alle spirituele rituelen vanaf het begin der tijden en in alle culturen wordt gezongen en muziek gemaakt om de concentratie naar het immaterieele, het goddelijke te verleggen.

Maar ook het reciteren (voordragen van o.a. gebeden, mantras, gedichten en verhalen, denk aan het verhaaltje voor het slapen gaan ) gelden als harmoniserende en ontspannende therapie voor de mens. Ook bij dieren is hun reactie op klank en bijvoorbeeld de menselijke stem duidelijk waar te nemen. In de meest uiteenlopende culturen en religies zien we dan ook terug dat gebruik wordt gemaakt van de welklinkende stem. De oude wijzen en monniken reciteren nog altijd tot op hoge leeftijd hun gebeden: de geest gericht op het hoger zelf, innerlijke rust, geestelijke helderheid en een hoge leeftijd (gezondheid) worden daarmee verbonden.

Aangemerkt moet worden dat klank ook heel anders kan werken: onnatuurlijke en onwelluidende klanken (zoals bijvoorbeeld machine-geluid of het eeuwig doorgaande geluid van de grote steden), hoge scherpe en lage dreunende klanken…..ze hebben een onmiskenbaar en soms dus zeer negatief effect op lichaam en geest. Met klank kun je de ziel ook omlaag halen! Je kunt de ziel zelfs verdoven.

Waarschijnlijk stammend uit de tijd van de Gele Keizer en tijdens de Tangdynastie verder ontwikkeld door de Chinese arts Sun Simiao werden de klanken in de methode van Zhang Sanfeng (vechtkunst) tot een "stille" oefening uitgewerkt. Dat betekende dat alleen innerlijk de klank tot vibreren werd gebracht, dus zonder naar buiten toe klinkend geluid. Ook dat fenomeen is in andere culturen bekend: in de mantra-cultuur wordt — naast het hardop zingen - aangeraden om de mantra ook alleen innerlijk te zingen, wat nogal wat concentratie vereist. En het is werkelijk zo dat als je een innerlijk beeld en gevoel hebt van de bepaalde vibratie, deze duidelijk voelbaar is, zowel in het betreffende orgaan(paar) als in de lichaamsruimte.

Wij houden dan ook een volgorde aan van eerst een of meerdere keren rustig en langzaam in- en uitademen vanuit de bekkenschaal naar de diepte, dan een paar keer op de uitademing de klanken, dan de klanken met innerlijk speciale energievormen, waarlangs de klanken zich bewegen ( dit laatste op basis van het energiewerk van Hetty Draayer), en in de daarop volgende stilte worden de klanken nog eens innerlijk gehoord, gevoeld en tot leven gebracht. Niet de kwantiteit is belangrijk, maar de rustige en intensieve kwaliteit. Het is zelfs beter de eerste tijden een klank niet te vaak te doen.

Aangezien het ook wordt afgeraden met volle maag de Zes Genezende Klanken te oefenen hebben wij tijdens workshops en reizen deze oefening als eerste ‘s morgens vroeg op het programma, waarna de meditatie volgt ( het zitten is dan "eenvoudiger", omdat de geest al rustig en schoon is), het Kin Hin lopen, en dan pas de Qigong c.q. TaiChilessen.

Stilte en klank zijn met elkaar verbonden tot een samenhorend geheel.

Er zijn talloze mogelijkheden om de Klanken uit te voeren. Bij Mantak Chia zijn de houdingen (en de klanken) weer geheel anders dan in de traditionele scholen, waarvan wij in het LaoShan Centrum een van de varianten uitvoeren.

Wij hebben voorlopig gekozen voor de volgorde van de 5 Elementen, de sequens waarbij het ene het andere voortbrengt: hout produceert vuur, vuur produceert aarde/as, aarde brnegt metaal voort, metaal produceert water, en het water brengt het element hout voort ( = alle leven - mensen, planten en dieren - dat zonder water niet leven kan ) Het accent ligt op het genezen ( voorkomen) van ziekten, de 12 hoofdmeridianen en hun verbinding. De Klanken worden laag, zacht en met aandacht gezoemd.

Maar er zijn ook nog andere mogelijkheden, zoals ik vorige keer al heb aangegeven: de volgorde van de grote energiekringloop, beginnend met longen (Mantak Chia) of soms met Hart, Lever, Milt, Longen, Nieren, aan elkaar gezongen, waardoor het accent ligt op een lange uitademing vanuit de onderbuik ( onderste Tantien) en een zacht zoemen van de klanken.

Een andere methode is die, die begint bij de Nieren ( de kosmologische sequens ) en eigenlijk vooral het afvoeren en opnemen van energie in de meridianen bewerkt, waarbij bij het vrij luid (en welklinkend) zingen/uitstoten het teveel aan energie in een bepaalde meridiaan afgevoerd wordt, en bij de inademing een geluidloze voorstelling van de klank door de neus als opnemen van energie in de meridiaan wordt geoefend ( het "te weinig" in een meridiaan wordt aangevuld).

Het zou interessant zijn alle mogelijkheden langdurig en intensief te beoefenen om zo de verschillende accenten werkelijk te kunnen gaan voelen! Helaas ontbreekt de tijd in een mensenleven om alle verschillende stijlen en mogelijkheden uit alle verschillende boeiende culturen ( niet alleen de Chinese) intensief te leren kennen.

Een van de moeilijkheden in het Westen vormen de klanken zelf! Vanuit China overgebracht zijn er nogal wat varianten. Daarbij is de schrijfwijze natuurlijk lastig ("vertaal" maar eens wat uit het Chinees), dus als je het erover leest, zul je verschillende medeklinkers aan het begin van een klank kunnen ontdekken! De klinker is echter waar het voornamelijk omgaat en ook daar stuiten we direkt op een moeilijkheid! Het betreft vaak een dubbelklank.

De Lever is nog makkelijk: medeklinker-úúú, maar bij het Hart begint het al! Dubbelklank — ja, hoe schrijf je dat nu op — òòòùùù. Dat betekent in de keel vorm je een ontspannen ò en met de mond zing je een ù. In het vorige artikeltje heb ik er een tijdje over gedacht (want ik wilde er niet al te uitvoerig op in gaan, omdat ik een ander thema voor ogen had) hoé dat op te schrijven. Als je ou schrijft, denkt iedereen ook "ou"! En dat is het zeker niet! Een echte ò is het ook niet, want in de praktijk klinkt een laaggezoemde , zeer innerlijk klinkende ò-ù klank voornamelijk als ù ( hoorden we op de opnames ), dus ik had gekozen voor de ù. Daar heeft de redactie ( die dachten natuurlijk "hé, foutje!") toen weer een mooie ò van gemaakt, wat zéker net zo juist is!

Bij de Milt komt de dubbelklank hoe-ò. In de keel wordt ontspannen de ò gevormd, de mond vormt ( en zelfs tamelijk spits) de oe. Longen heeft de dubbelklank sz, dat gaat nog wel! Maar de Nieren geven weer een dubbelklank (Tsjoe)eeeiiii….en dat betekent dat we in de mond de J moeten vormen en gelijktijdig de ééé zingen, wat resulteert in de dubbelklank eeeiiii. De Drievoudige Verwarmer is een enkelklank (medeklinker)iiii.

Als je de dubbelklanken vanuit een ontspannen keel zingt, wordt niet alleen het ademhalingssysteem door het zingen ontspannen, maar ook het spijsverteringssysteem door de fysieke keel- en mondontspanning! Voel maar hoe de ontspanning zich doorzet in slokdarm, maag en naar de diepte in het bekken. Het ò van de keelopening is een open zijn voor het naar binnenkomen van de wereld en dat ook kunnen verteren en afvoeren.

Net zoveel variaties als er in de klanken zijn, zijn die er in de bewegingen of houdingen. Er zijn prachtige zitoefeningen, waarbij niet alleen hand/armhoudingen geoefend worden, maar ook gezichtspieren, en de ogen.

Als aanvang en introductie leggen wij in het zitten eenvoudig de handen op de verschillende organen, waarbij van binnen uit ( bekken ) en van buitenaf ( kosmos ) de energie via het binnen- en buiten LaoGongpunt tot in en om het orgaan geleid wordt (en eveneens gezicht en ogen). Daarmee wordt de oefening, met name in de kortere weekendworkshops voor iedereen iets om mee naar huis te nemen en makkelijk te kunnen onthouden. Je zou kunnen stellen: in de handhouding sluiten we aan bij het Reiki principe.

Echter, als je in het staan oefent zoals we tijdens langere reizen of in de cursussen doen, horen bij iedere klank bepaalde Qigongbewegingen, die je in alle andere Qigong, maar ook TaiChivormen regelmatig terug ziet. ( de sluiers voor de zon weg, water omhoog dragen, hemel en aarde drukken enz.). Daarmee krijgen de TaiChi vormen — naast de gevechtsaspecten — een heel andere extra dimensie!

Wanneer in de traditionele stijlen de Klanken geoefend worden in de volgorde van de organen, te beginnen met het Hart, om de centrale Chi te versterken, zijn de handhoudingen geheel anders (Longen hebben dan wel een beweging, Drievoudige Verwarmer in het liggen, met het hoofd - handen achter de nek - opgeheven).

Zoals als gezegd, Mantak Chia heeft nog een geheel andere versie, zowel in klank als in beweging/houding.

De Zes Genezende Klanken, hoe je ze ook uitvoert, kunnen door hun aard heel goed ingezet worden bij ernstig zieke mensen. De oefening is gemakkelijk te onthouden, vergt geen ingewikkelde bewegingen of houdingen, en kan zelfs geheel liggend uitgevoerd worden. Ze laat heel duidelijk waarnemen dat je zelf met je eigen warmte en kracht genezend/verlichtend kunt werken, al ben je nog zo ziek. Zelfs mensen die aan een ernstige vorm van kanker lijden, kunnen, ook als ze niet meer aan de cursussen kunnen deelnemen, heel lang nog deze oefeningen doen (in heel zacht zoemen) en vinden er veel troost en rust bij.

Bij alle chronisch zieke mensen is een combinatie met een van de beweegvormen ( TaiChi of Qigong ) natuurlijk aan te raden. Bewegen is een must.

Rouw...niemand ontkomt aan rouw in het leven. Soms een klein verlies, maar soms een heel groot, waarbij je het gevoel hebt dat je er nooit meer uit zal komen.

Als eerste is er vaak de schrik....een schok door wat je overkomt. Vaak komt verlies onverwacht. We denken nergens aan, want alles gaat toch prachtig totdat.....

Alleen al de schok van een gebeurtenis geeft vaak al lichamelijke, maar ook psychische klachten: we slapen slecht, we eten moeilijk, het zenuwgestel heeft een opdoffer gehad, onze handen trillen, we kunnen ons niet concentreren of vergeten van alles.... Door een schok kan het lichaam zo verstoord raken dat er allerlei functies in meerdere of mindere mate uitvallen. Het is niet voor niets dat kinderen die erg schrikken lekker lang op schoot genomen worden tot ze "van de schrik bekomen" zijn!

Van de schrik bekomen moeten, en dan is er het verdriet, de angst voor de toekomst en vaak ook de woede nog. Het zet zich vast in het lichaam, in de spieren en in de orgaanfuncties. De organen en hun specifieke inwerking op emoties beinvloeden elkaar ook nog. Ze voedden elkaar, versterken of verzwakken elkaar. Is een van de organen zwak, dan heeft dat zijn direkte invloed op andere organen.

Bij diepe rouw, een groot verdriet zijn de Longen meestal zeer zwak, wat zich o.a. uit in een zwakke stem, koude handen, de gehele Chi-stroom is zwak. We zullen dan ook — naast het diep gronden - vooral de longfunctie bevorderen, ook al worden altijd alle andere elementen mee geoefend. In de Zes Klanken behandel je de Longklank dan een aantal keren extra. Ook in de bewegingsseries zullen we dan iets meer het accent op longen hebben: extra de longbewegingen van de "18 bewegingen", "Qigong voor de Longen", maar zeker ook "Qigong voor het Hart", welke eveneens heel verruimend is voor het borstgebied.

Dat de Zes Genezende Klanken door hun volledigheid dus bij uitstek geschikt zijn voor Rouwverwerking behoeft geen verder betoog, en in samenhang met de Qigong voor het Hart is het een ideale therapie voor ons allemaal.

Het Hart is in de Chinese geneeskunst verbonden met de geest. Wanneer alle organen in harmonische verbinding met zichzelf, de andere organen en het grote geheel staan èn gelijktijdig bewust losgelaten zijn in de diepte van het bekken, in de aarde onder onze voeten, functioneren wij ook psychisch goed. Wij zijn dan in harmonie met onszelf, met onze eigen weg, met de kosmos. Dan is onze geest rustig, helder en open. Ons hárt is warm en open, onze voeten en bekken geworteld en open naar de diepte.

Ik zie de Zes Genezende Klanken daarom ook als een "Weg van het Hart", een spirituele weg naar meditatie, en een gedegen weg naar het bereiken van evenwicht zodat wij niet meer als tevoren emotioneel of rationeel, ingaan op de wereld en onszelf, maar vanuit een geheel ander niveau in ons. Het is mij volstrekt duidelijk waarom de vroegere gevechtskunstenaars de Klanken als dagelijkse discipline hadden!

Zoals je in het gevecht staat, zo leef je…zoals je leeft, zo voer je je gevechten!